كرمانى » باهم مخلوط شوند و در گوش كشند . اگر عميق و كهنه باشد بسيار بد است ، ممكن است استخوان را لخت كند ، علامتش گشادگى مجرا و فزونى چرك عفونى است . قطران و عسل مخلوط به هم ، زهرهء كلاغ سياه و زهرهء لاك‌پشت با شير پستان زن ، شاه زيره و بورهء قرمز با انجيردانه گرفته ( بىدانه ) فتيله كنند و بعد از تنقيه در گوش كشند . از داروهاى قوى يكى اين است : سونش مس ، با زرنيخ و عسل و سركه ، يا ريم آهن جوشيدهء خشكيدهء گرد شده ، بعد از آنكه بارها با سركه يا شراب جوشيده شود تا منعقد - مانند عسل - گردد ، در گوش كنند . اگر زياد كهنه و پليد شد ، مرهم زنگار استعمال كنند ، داروى متوسط دراين‌باره : سوختهء شب با برابرش عسل و گاهى خرما هم مىافزايند . از اين قوىتر داروى زير است : نسخه : زنگار ، پوستهء نازك مس هريك چهار درهم ، افشرهء گندنا يك اوقيه « عسل سفيد » يك اوقيه . اگر چرك بسيار بود فتيلهء آلوده به زهرهء گاو نر ، يا بول بچه علاج است . از اين قوىتر : ريم آهن شسته ، بارها در تابه با سركه بجوشد . اگر همراه چرك ديرپا درد هم بود ، نبيذ غليظ را مخلوط با روغن گل يا آب گندنا ، يا آب ماهى نمك‌سود ، در گوش ريزد . گاهى براى رفع درد ، الوا و زعفران را در عسل عجين كنند و در گوش نهند . اگر ديدى رطوبت وسيلهء داروهاى بازدارنده و خشكنده بند آمد ، روغن گل در گوشش چكان ! كه كبره بيفتد ؛ بعدا داروهاى رويانندهء گوشت استعمال كن ! در هر حال نبايد چرك قرحهء گوش بند آيد . بايد كوشش كرد كه توليد نكند و قرحه‌ها خشك شوند . بعضى از پزشكان كلاه‌بردار هستند كه گوش چرك كرده را از لته مىآكنند و چرك از بيرون آمدن منع مىشود و نمىگذارند بيمار بر گوش دردمند بخوابد تا چرك بيرون نريزد . آنگاه چرك به سوى گوشت سست كه در ته گوش است مىرود و ورم ايجاد مىكند ، بعد از رسيدن قرحه نشتر مىزنند و معالجه مىكنند تا ماده از گوش و پول از جيب بيمار قطع شود ! فصل هفتم نزيف ( خون‌ريزى گوش ) گاهى در حالت بحران بيمارى گوش نزيفى همانند خون‌ريزى بينى دارد . كه شايد از تركيدن يا بريده شدن يا باز شدن رگى باشد ، يا از اثر صدمه يا ضربت خوردن باشد .